Es’ad Coşan Hocaefendi bir ilim, fikir ve aksiyon adamıydı. Aynı zamanda feraset sahibi bir veli idi.
Yıl 1989, İslâm dergisinin çok sattığı ve revaçta olduğu dönemdi. Zaman gazetesinde Kültür-Sanat sorumlusu Hasan Sutay’a kitap ve dergi tanıtımı konusunda yardımcı oluyordum. İslâm dergisi tanıtımında Hocaefendi’nin soyadı benden kaynaklanmayan bir hatayla Coşan yerine Çoban olarak gazetede yayınlanmıştı. Derginin tanıtımında benim ismim geçtiğinden müteessir olan okuyucular ve hatta Abdullah Aymaz Hoca’da beni aradı. Bu duruma üzülerek Es’ad Hocaefendi’yi evinden aradım. Telefona bizzat kendileri çıktı. “Efendim soyadınız Coşan yerine Çoban çıkmış. Benden kaynaklanmasa bile benim adımla çıktı. Sizden özür diliyorum” dedim.

Hocaefendi gayet nazik bir şekilde, “Süleyman kardeşim, isabet buyurmuşsunuz. Peygamberimiz’in emri gereği hepimiz çoban değil miyiz? Özür dilenecek bir şey yok. Ben sizi tanıyor ve Afganistan’daki yazılarınızı da büyük zevkle okuyorum. Ancak yanlış anlayanlar olabilir. Açıklama ister yayınlayın, ister yayınlamayın fark etmez..” dedi.

Gerçekten mümine yakışır bir tavırla cevap verdi. Onu hiç unutamıyorum. Bizde ertesi günü Muhterem Hocamız’dan ve okuyucularımızdan Coşan soyadını Çoban diye yazdığımız için özür yazısı yayınladık. Günümüzde bu şekilde kaç tane olgun insan bulabilirsiniz? Es’ad Coşan Hocaefendi’nin vefatı bize birçok konuda ders veriyor. Elbette anlayana!

                                                                                                                                                             Süleyman Doğan

                                                                                                                                                         Eğitim-Bilim Mart 2001